Oferta

Konsultacja dorośli

Konsultacja psychoterapeutyczna dla dorosłych to wstępne spotkanie (lub cykl 1–3 wizyt) z psychoterapeutą, mające na celu rozpoznanie problemu pacjenta i dobór odpowiedniej formy wsparcia. Najważniejsze cele konsultacji to: Wstępna diagnoza: Określenie natury trudności (np. lęki, obniżony nastrój, problemy w relacjach) oraz ich nasilenia. Decyzja o leczeniu: Ustalenie, czy pacjent potrzebuje psychoterapii długoterminowej, doraźnego wsparcia psychologicznego, czy konsultacji u lekarza psychiatry. Budowanie relacji: Sprawdzenie, czy pacjent czuje się bezpiecznie i komfortowo w kontakcie z danym terapeutą. Ustalenie kontraktu: Wstępne określenie celów pracy, częstotliwości spotkań oraz zasad współpracy (jeśli zapadnie decyzja o rozpoczęciu terapii). Nowe regulacje (2026): Od stycznia 2026 r. w Polsce zaczęły obowiązywać nowe przepisy dotyczące zawodów psychologa i psychoterapeuty, które kładą większy nacisk na standardy kształcenia i certyfikację specjalistów, co ma zwiększyć bezpieczeństwo pacjentów podczas konsultacji.

Konsultacja dzieci

Konsultacja dziecka u psychoterapeuty to wstępny etap współpracy (zazwyczaj od 1 do 3 spotkań), którego celem jest rozpoznanie natury zgłaszanych problemów oraz podjęcie decyzji o dalszej formie pomocy. Spotkania te to inaczej proces diagnostyczny, a nie właściwa terapia. Psychoterapeuta zbiera wywiad dotyczący rozwoju, zdrowia i relacji dziecka. Konsultacja zazwyczaj zaczyna się od spotkania z samymi opiekunami, a dopiero potem z dzieckiem, aby terapeuta mógł uzyskać pełny obraz sytuacji rodzinnej i szkolnej. Celem tych spotkań jest określenie, czy dziecko potrzebuje regularnej psychoterapii (indywidualnej, rodzinnej lub grupowej), czy wystarczą doraźne porady wychowawcze dla rodziców. Rozpoczęcie konsultacji wymaga zgody rodziców, choć nowe regulacje prawne z 2025/2026 roku ułatwiają dostęp do wsparcia psychologicznego osobom powyżej 13. roku życia.

Konsultacja rodzicielska

Konsultacja rodzicielska to doraźne spotkanie psychologa lub psychoterapeuty z samymi rodzicami (bez obecności dziecka), mające na celu: Omówienie trudności wychowawczych, emocjonalnych lub rozwojowych dziecka. Analizę postaw rodzicielskich i ich wpływu na relacje w rodzinie. Wypracowanie konkretnych strategii radzenia sobie w trudnych sytuacjach (np. bunt, lęki, problemy szkolne). Wstępną diagnozę, czy dziecko wymaga dalszej terapii, czy wystarczy zmiana metod wychowawczych.

Psychoterapia indywidulana dzieci

Psychoterapia indywidualna dziecka to forma pomocy psychologicznej dostosowana do wieku i poziomu rozwoju młodego pacjenta (zazwyczaj od wieku przedszkolnego do około 12. roku życia). Jej celem jest wsparcie dziecka w radzeniu sobie z trudnymi emocjami, zaburzeniami psychicznymi oraz stymulowanie jego prawidłowego rozwoju. Kluczowe cechy wyróżniające tę terapię: Zabawa jako język: Ponieważ dzieci często nie potrafią wyrazić emocji słowami, główną metodą pracy jest terapia zabawą (ang. play therapy). Poprzez rysunek, gry czy odgrywanie ról dziecko komunikuje swój wewnętrzny świat i przepracowuje lęki. Współpraca z opiekunami: Sukces terapii dziecka jest ściśle zależny od zaangażowania rodziców. Terapeuta regularnie spotyka się z opiekunami, aby przekazać im wskazówki wychowawcze i wspólnie pracować nad poprawą relacji w domu. Cele rozwojowe: Terapia skupia się na budowaniu poczucia własnej wartości, nauce regulacji emocji (np. radzenia sobie ze złością) oraz rozwijaniu umiejętności społecznych niezbędnych w grupie rówieśniczej.

Psychoterapia indywidulna młodzież

Psychoterapia indywidualna nastolatka to specjalistyczna forma wsparcia skierowana do osób w wieku dorastania (zazwyczaj między 12. a 18.–19. rokiem życia), która uwzględnia unikalne potrzeby rozwojowe tego okresu. W odróżnieniu od terapii dorosłych, kładzie ona szczególny nacisk na: Budowanie tożsamości: Pomoc w zrozumieniu siebie, swoich wartości i budowaniu zdrowego poczucia własnej wartości. Regulację emocji: Naukę radzenia sobie z intensywnymi uczuciami, wahaniami nastroju oraz stresem szkolnym i rówieśniczym. Wsparcie w autonomii: Pomoc w bezpiecznym separowaniu się od rodziców i kształtowaniu samodzielności. Specyficzną relację: Terapeuta staje się dla nastolatka "bezpiecznym dorosłym" spoza rodziny, co ułatwia otwarcie się w sprawach wstydliwych lub trudnych relacyjnie. Ważne: Choć sesje są indywidualne i poufne, proces ten często wymaga współpracy z rodzicami (np. poprzez okresowe konsultacje), ponieważ nastolatek wciąż pozostaje częścią systemu rodzinnego.

Psychoterapia indywidualna dorośli

Psychoterapia indywidualna dla dorosłych to proces regularnych, poufnych spotkań pacjenta z terapeutą ("jeden na jeden"), skupiony na pracy nad osobistymi trudnościami, emocjami i zachowaniami. W odróżnieniu od konsultacji psychologicznej, nastawiona jest na wprowadzenie trwałych zmian w funkcjonowaniu psychicznym i poprawę jakości życia. Kluczowe aspekty tej formy wsparcia: Bezpieczna przestrzeń: Terapeuta tworzy środowisko wolne od ocen, sprzyjające otwartości. Samopoznanie: Pomaga zrozumieć mechanizmy własnych działań, przekonań oraz nieświadomych procesów wpływających na codzienne życie. Leczenie i rozwój: Służy zarówno leczeniu zaburzeń (np. depresji, lęków), jak i wsparciu w rozwoju osobistym czy radzeniu sobie z kryzysami życiowymi. Struktura: Sesje trwają zazwyczaj 50 minut i odbywają się raz w tygodniu.

Psychoterapia rodzinna

Psychoterapia rodzinna to forma wsparcia psychologicznego, która traktuje rodzinę jako połączony system, a nie zbiór osobnych jednostek. Zamiast skupiać się na problemie jednego członka rodziny, terapeuta analizuje relacje, sposoby komunikacji i wzorce zachowań panujące między wszystkimi domownikami. Główne cele tej terapii to: Poprawa komunikacji i wzajemnego zrozumienia. Rozwiązywanie konfliktów oraz zmiana szkodliwych schematów działania. Wsparcie w sytuacjach kryzysowych, takich jak choroba członka rodziny, żałoba czy problemy wychowawcze. Spotkania odbywają się zazwyczaj z udziałem całej rodziny lub jej części, co pozwala na budowanie zdrowszych i silniejszych więzi emocjonalnych. Mogę sprawdzić dla Ciebie, w jakich konkretnych sytuacjach (np. przy problemach z nastolatkiem czy po rozwodzie) taka terapia jest najbardziej skuteczna.

Warsztaty grupowe

Warsztaty psychologiczne to interaktywne spotkania rozwojowe, które koncentrują się na konkretnym temacie (np. asertywności, stresie czy komunikacji) i łączą wiedzę teoretyczną z praktycznymi ćwiczeniami. W przeciwieństwie do długofalowej terapii, warsztaty są zazwyczaj krótkoterminowe i nastawione na zdobycie konkretnych umiejętności. Czym charakteryzują się warsztaty: Aktywne uczestnictwo: Uczestnicy nie tylko słuchają, ale biorą udział w dyskusjach, odgrywaniu ról i zadaniach praktycznych. Wymiana doświadczeń: Grupa (zazwyczaj do 12 osób) pozwala zobaczyć perspektywę innych i otrzymać wsparcie od osób o podobnych potrzebach. Psychoedukacja: Prowadzący (psycholog lub trener) dostarcza narzędzi i technik, które można od razu zastosować w codziennym życiu. Skupienie na celu: Każdy warsztat ma jasno określony cel, np. Trening Umiejętności Społecznych czy radzenie sobie z emocjami.